jæja, sit í heimspeki tíma og hugsa um orsakir, tengsl og annað áhugavert.
helgin var nú bara ágæt. fór út á föstudag, pakkhúskvöld og sona en var nú ekki lengi, fór heim að kúra hjá kallinum mínum
á laugardagin var síðan farið í egilsstaði, vakna 10 og náð í Karen og Guðný ræst út með viðeigandi hætti, brunað í hafnarbúðina og af stað. það var nú snjókoma en sumardekkin standa nú alltaf fyrir sínu - allavega á leiðinni uppeftir.
þegar við vorum mættar á leikinn vorum við frekar svekktar að hafa mætt því það var skítkalt og snjókorn að láta kræla á sér á egs, en það snerist nú allt í hamingju þegar sindramenn voru 1-0 yfir. tap leiksins og þar með fall liðsins var hins vegar ekki jafn mikill fögnuður og drifum okkur bara heim.
á leiðinni fékk ég "near death experience" svokallaða. það var semsagt orðið hvítt á öxi og sumardekkin farin að mótmæla. allt í einu var brekka og atli a stopp á framtíðarbílnum í henni miðri og ég var nú stutt frá rassinum á bílnum eftir smá power-slide. bílanir voru teymdir niður með einn flutningabíl takk fyrir á veginum. stelpurnar voru nú svo miklar hetjur að ég fékk að vera ein í bílnum, eftir nokkur hopp út inn á milli, ég sem ætlaði að taka marga með mér þegar ég myndi deyja - var orðin ein í bílnum - og er ennþá lifandi
leiðin heim einkenndist síðan af snjó, slabbi og slyddu auk smá rigningar og frosti.
síðan var farið á fall-djamm sem var nú bara ágætt svona framanaf á meðan við vorum heima hjá ogga en MJÖG SVO LEIÐINLEGT atvik áti sér stað þar sem varð til þess að við fórum út og skildum ogga dauðan eftir með brotið borð
en jæja segjum þetta gott núna. getur verið að ég skelli mér í bæinn 27.sept whos with me???